Een hele middag op mijn lamme kloten gelegen gisteren. Ik bereid een Ironman voor en daar hoort natuurlijk rust bij. Ik ben van nature geen luiaard, ook al zal Gerrit het tegendeel beweren. Op stage bleef ik tot de laaste minuut in bed liggen en zat of lag elke vrije minuut. Zoals Dirk de Mol zegt:” Als je kan zitten, mag je niet staan en als je kan liggen, mag je niet zitten!”
Meestal ben ik van ’s morgens tot ’svaonds wel met iets bezig, maar gisteren had ik een vrije dag. In de voormiddag trok ik erop uit voor 70km op de fiets. Mijn imbussleuteltje in de achterzak om af en toe het opzetstuur nog wat bij te stellen.
In de namiddag luisterde ik naar de koers. Ze lachen thuis wel eens als ik dit zeg. Concreet wil dit zeggen dat ik met mijn benen omhoog lig in de zetel en de koers opzet. 2 minuten later lig ik met mijn ogen dicht te vechten tegen de slaap, maar bij het minste gerucht schiet ik recht. Ik luister naar de koers.
Het rustnamiddagje deed onwaarschijnlijk veel deugd. Mijn lichaam kan elke rust gebruiken nu we op één maand van de grote afspraak staan. Tijd om nog eens gas te geven dus. Ik kroop ’s avonds uit de zetel voor een tempoduurloopje. 7 km in 32 minuutjes op en rond de vijver van de Ster.
Tijdens mijn loopje merkte ik een zeer fijn verschijnsel op. Er was een test aan de gang van AC Waasland. De start to runners moesten hun langverwachte 5km lopen. Ik zag een bende mensen zich in beweging zetten. Ik heb ze niet geteld, maar het moet meer dan 200man geweest zijn. Vrouwen, mannen, kinderen, dik, dun, … Allen waren ze getooid in veelkleurige outfits. De Vlaamse loopbeweging is nog steeds niet gestuit. Ze deint verder uit. Het gejoel, gelach en waarschijnlijk nerveus getater deed me glimlachen. Ik dacht: geniet beste mensen, want lopen is fun fun fun!
Groeten Tom
