Ironman Frankfurt

Tom VS Ironman: 2-0

Ze dachten me daar klein te krijgen, maar mijn medaille is binnen.

De start in Frankfurt was prachtig. Ik kon met 250 anderen samen met de profs starten om 6.45u. Geen slag gekregen en uitgedeeld. Het zwemmen verliep kortom rimpelloos onder een stralend zonnetje. Ronde 1 verliep vlot en na een korte landgang kon ik in de tweede ronde nog versnellen. Wissel incluis zat ik in 57′ al als 61ste op de fiets. So far so good dus.

Het fietsen ging ook best goed. Ik voelde dat ik geen superbenen had, maar met gewoon goeie benen was ik ook al tevreden. Het tempo lag hoog in de eerste ronde. Het parcours lag er behoorlijk snel bij, maar ik schat het toch zwaarder in dan Klagenfurt. 1850 hoogtemeters, maar in de afdalingen steeds moeten bijtrappen om snelheid te houden. Ik verzeilde in een goeie groep van een man of 10 en daar zat ik goed. Ik merkte dat ik zelf een tand tekort kwam om steeds het tempo te kunnen houden. Een 54 of 55 vooraan zou ideaal geweest zijn. Op de hellingen kon ik behoorlijk tempo maken. Na één ronde had ik een gemiddelde van 39,5km/u. Toen ging het wat minder. Halfweg de tweede ronde begon ik hevige hoofdpijn te hebben. Ik dronk wat ik kon, maar ik raakte helemaal oververhit. De zon priemde op mijn bol. Het leek alsof mijn hoofd in een eierkoker zat. Ik bleef eten en drinken, maar ik zat maar wat te susselen op mijn fiets. Ik liet de groep rijden en begon af te tellen naar het einde van het fietsen. Ik was ervan overtuigd dat ik ging stoppen na het fietsen. Mijn hoofd bonkte en zo aan een marathon beginnen in de hitte, daar had ik helemaal geen zin in. Mijn supporters stonden op de laatste helling te kijken en vreesden een DNF.
In de afdaling naar de wisselzone kon ik wat recuperen. Ik stapte na 4u51′ van de fiets.

Eens ik mijn schoenen aan had trachtte ik toch wat te lopen. Veel water over mijn hoofd en veel drinken. Na 9km kwam ik mijn lieve apothekeres tegen die, hoe kan het ook anders, een pilletje mee had voor de hoofdpijn. Ik zou nog één rondje lopen en dan uitstappen.
20′ later was de pijn weg, maar een degelijk tempo lopen zat er zeker niet meer in. Ik wilde enkel nog finishen. Vorig jaar had ik een lelijke finishfoto en dat wilde ik dit jaar rechtzetten. Bovendien moest ik dit doen voor iedereen die thuis aan ons huis zat te werken en natuurlijk voor de meegereisde supporters. Na een helse strijd met mezelf overschreed ik de finish in 9u41′ als 161ste na een horrormarathon van 3u51′.

Voor 2010 ben ik ingeschreven voor Ironman Nice. Ik geloof dat Ironman een leerproces is. Bij deze neem ik vanalles mee en denk ik alweer aan volgend jaar.

Bijna

De laatste dagen is het echt reikhalzend uitkijken naar zondag. Ik heb de afgelopen weken gedaan wat ik kon om de conditie op te vijzelen. De combinatie is niet gemakkelijk geweest, maar dat kan zeker geen excuus zijn om zondag niet mijn best te doen. Al het materiaal staat klaar en zaterdag vertrek ik dan naar Frankfurt. Ik koos ervoor om niet te vroeg naar daar te gaan. Ik rust nog altijd het liefst thuis en Frankfurt is nu ook niet het einde van de wereld. Met vertrouwen kijk ik dus uit naar de 5de juli. Opm 6.45u worden we in de eerste wave op gan geschoten.

Mijn doelstelling is als eerst natuurlijk uitlopen en me amuseren. Als ik toch enkele wensen mag hebbe, dan wil ik graag even goed of sneller zwemmen en fietsen dan in Klagenfurt. Wat ik zeker wil is sneller lopen. Ik mik op een marathontijd van 3u15′, maar ik ben me er zeer goed van bewust dat het lopen mijn zwakke broertje is. Veel zal afhangen van de vorm van de dag en mijn temperament. Koest houden dus.

Droom ik van Hawaï?  Uiteraard, maar ik leg er mijn bonen niet al te hard op te week. 7 slots voor 202 atleten in mijn categorie 25-29, dat wordt drummen. Een tijd tussen 8.45u en 9.13u is daarvoor een must. Of ik dat kan halen is nog maar de vraag.

Afspraak zondag.

Brasschaat

Vandaag is het niet zo best afgelopen ginder. Het enige goede dat ik onthou is dat ik goed gezwommen en gefietst heb.

 

Na dat ik donderdag plots ziek was geworden met maagproblemen, heb ik mn best gedaan om vandaag aan de start te staan. Tot zaterdag morgen kon ik mijn voeding niet naar behoren in mijn lijf houden. Telkens ging het richting pot. Daardoor kon ik niet genoeg opstapelen om vandaag volledig in orde te zijn zo bleek.

Deze morgen voelde ik me nogtans prima en zag het volledig zitten. Eén foutje dat ik maakte was de dag van een wedstrijd iets nieuws uit te proberen ! Een nieuw drinksysteem tussen de beugel. Profile laat weer een prachtig staaltje zien van een duizen x gekopieerde gebruiksaanwijzing hoe je zo een spul monteerd en gebruikt, helemaal onduidelijk dus. In ieder geval was het goed gemonteerd, maar de drinktuit te kort en de spons verkeerd zodat heel mijne velo plakte.

De wedstrijd zelf was ik goed gestart, naar mijn tijden dien ik nog te kijken. heel goed gezwommen, al was het een hectische start met belachelijke arbitrage zoals we in Belgie gewoon zijn. Ze behandelen ons als honden, niet normaal. Na een goede 40 min uit het water en een vlotte wissel. Tijdens het fietsen ging ik voluit. Na mijn zwakke prestatie van twee weken geleden had ik wat recht te zetten, zonder te denken dat ik nog moest gaan lopen en dat ik ziek was geweest. Heel de fietsproef  met een motor naast mij, helaas wachtend op de uit te delen kaart die hij niet kon geven. Ook al was het non drafting zat ik in een heel goede fietsgroep, met me heel stipt aan de reglementen te houden. Tot er een andere motor me volgde op een moment dat iemand me wou voorbij steken en er niet over kon. Ik reed mooi een meter of zeven acht achter mijn voorligger. Met haar kl… fluitje dat ze al lang diende in te slikken maande ze mij aan met nr 300, nr 300, jawel de gele kaart. Dit had als gevolg in de eerste loopronde een extra klein rondje ingebouwd van 3 a 400m.  Dit was volledig onterecht fuck arbitrage. Mijn tijd weet ik niet goed maar had een gemiddelde van 37 waar ik zeer tevreden over was. Het lopen begon goed en had er goede hoop op. Maar de steken van welleer staken de kop op. Daardoor kon ik niet tijdig de nodige suikers benutten. Wel als het kalf verdronken was en tot ik stijf stond van de krampen.

Misschien had ik nog wel kunnen doorlopen, maar hoe dan, en zag ik het nut er niet van in. Opgave dan maar en achteraf bekeken waarom eigenlijk. Het is nu één maal zo en kan je er niets aan veranderen.

Nu stel je natuurlijk de vraag of je wel klaar bent om deze afstand te volbrengen. Of hou je het niet beter bij een kwart of een achtste. Doe je ooit nog eens een volledige. Allemaal vragen die de toekomst zullen uitwijzen. Nu trainen we alvast nog even door tot 13 juli. Daarna gaan we op vakantie en laten we de riem even iets losser. Een beetje alles laten berusten en alles voor Gerardmer.

 

Gr Gerrit

Bijna zover

NOg exact één week te gaan en dan is het zover. In mijn buik begint het al te kriebelen. Vraagtekens die plots opkomen beginnen op te spelen. Heb ik wel genoeg, had ik niet beter,… Alle normale dingen passeren nu de revue. De voorbije week trachtte ik weinig te trainen. Ik had een week verlof om aan ons huis verder te kunnen werken, dus van sporten kwam niet veel in huis. Perfect om het hoofd even leeg te maken. Vandaag stond dan nog een herhalingsdagje op het programma. ’s Ochtends 4km zwemmen en in de namiddag een koppeltraining van 90km fietsen en 20minuten lopen, wissel erbij te oefenen. Mijn benen voelden nog niet aan zoals ik ze zou willen voor zondag, maar ik heb er alle vertrouwen in dat alles goed komt. Mijn fiets staat perfect afgesteld klaar. Alle drank en eten ligt al op zijn plaats. Aftellen dus.

Groeten Tom

Ezelsbierloop Bassevelde

In eigen dorp een loopwedstrijdje, dat kon ik helemaal niet laten liggen. Een ideale test trouwens om eens te zien hoe het met de conditie en de recuperatie zat. Mijn benen voelden niet super aan. Ik miste vooral frisheid na de vele trainingen. Er was keuze uit 4,4km; 9,6km of 14,4km als afstanden. Ik koos, met Frankfurt in het achterhoofd, voor de langste afstand.

Vanop de eerste rij startte ik samen met de andere reeksen. Niet simpel om je dan niet te vergaloperen, maar het ging goed. De 2 koplopers waren duidelijk een maatje te sterk, maar ik kon me goed handhaven in een tweede groepje. Na de eerste ronde passeerde ik de finish in 17′54. De wind speelde een venijnig spelletje en in de open vlakte was het hard trekken om een hoog tempo te blijven aanhouden. Ik verloor hier en daar al een metgezel en aan het eind van de tweede ronde liepen we nog met twee . De koplopers zagen we te ver lopen, dus het werd een strijd voor plaats 3.
Mijn loopgezel, een Gentse atleet, bleek een taaie. Ik versnelde een paar keer, maar hij bleef aanklampen. En dat zijn de gevaarlijkste types. Terwijl ik vol bleef gaan, hing hij aan het rekkertje. Ik maakte me al op om een spurt aan te gaan, maar mijn maat had blijkbaar toch iets meer jus in de benen. Met nog 500m te gaan plaatste hij een splijtende demmarage. Hij sprintte weg en het gat was direct te groot om nog dicht te lopen. Verrast als ik was haalde ik hem dus niet meer bij. Jammer, maar met een tijd van 54′30″ voor 14,4km wil ik zeker niet gaan klagen. Mijn benen zijn klaar.

Groeten Tom

Lang, langer, langst

Nog twee dagen scheiden me van de start van mijn taperperiode. Na vier weken hard labeur zal deze periode zeer welkom zijn. De combinatie werk, bouw en hard trainen hebben duidelijk hun tol geëist. Vandaag weer een platte dag. Een hele week de vroege doen en daarna nog hard trainen deed me vandaag vroeger uit het zwembad komen. Na amper 1100m moest ik eruit. Mijn excuses Wim, maar mijn lijf zei nee. Toch wil ik niet klagen over mijn afgelopen week. Mijn lopen zit goed, mijn zwemmen ook met voldoende rust en mijn fietsen zit al helemaal snor.

Woensdag totaliseerde ik niet minder dan 211km op 6u30′. Ook weer na een vroege zette ik in de namiddag aan om twee snelle trainingen aan elkaar te rijgen en ’s avonds moe, maar vol zelfvertrouwen thuis te komen. De snelheid varieerde tussen 27km/u en 49,5km/u. In het laatste snelle blok na 190km kon ik nog 44km/u rijden. Met veel goesting kijk ik dus vooruit naar 5 juli, maar eerst nog een laatste test.

Zondagmorgen start ik in de Ezelsbierloop te Bassevelde voor 15km. Een toptijd hoeft niet, maar ik wil onderweg wel voelen of ik er helemaal klaar voor ben.

Groeten Tom

2e wedstrijd van het seizoen.

Gisteren gestart in de 1/4e van Ter Heijden NL.

In de voorberijding naar Brasschaat heb ik gisteren nog een kwartje afgewerkt. Tijden het klaarmaken voor de wedstrijd waren we al bijna verdronken. Net voor de zwemstart kregen we een laatste bui over onze kop.  De bedoeling was om voluit te gaan en zien hoe ver ik kom. Het zwemmen ging goed tot dat ik halfweg  onze beste vriend Stefan in de ogen keek. Verdomd dat die nog naast me lag, tandje bij steken dan maar en hem toch nog een halve minuut aangesmeerd. Na 13.19 terug op het droge, snel gewisseld en 40km rijden met in het gedacht toch minstens 35 gemiddeld te bollen.  Die 35 lukte me net, maar moet toch nog iets meer durven zwaarder te rijden heb ik de laatste ronde ondervonden. 1.09 en weer een snelle wissel naar lopen. Stefan die inmiddels had opgegeven door weeral een lekke band zoals in zijn vorige race mocht met me mee lopen van de organisatie. Een iets te snelle start maande me gas terug te nemen naar mn 10km tempo dat aardig lukte. De laatste van de vier ronde heb ik nog een beetje kunnen versnellen, met een tevreden tijd van 41.40,  een eindtijd van 2.04 en een 21e plaats van een kleine 100 starters.

 

Zeer tevreden vandaag, maar Brasschaat zal nog andere koek zijn. Deze week nog eens hard door trainen, vooral het fietsen woensdag en vrijdag. Het lopen is een feit dat ik rond de 14/15km/u zal blijven draaien. Het zwemmen moet ik ook nog iets meer kunnen.

 

Gr Gerrit

Stand by your man

Zo hoort het zeker? Buiten regende het pijpestelen, maar voor Frankfurt moet alles wijken. De rollen dan nog maar eens vanonder het stof gehaald. Met wat bijstand van mijn super soigneuse was die training zo voorbij.

Groeten Tom

Pittig weekje

Terwijl mij poulain in Wenen zat te stressen voor zijn ETU Junior cup wedstrijd, trachtte ik hier de trainingsarbeid zo hoog mogelijk te houden. Tussen het bouwen en werken door vond ik nog de tijd om er nog eens stevig tegenaan te gaan. Ik stelde voor mezelf een blok van 4 weken hard trainen samen en ik doe er alles aan om er heelhuids door te komen. Week 1 was een week met nadruk op zwemmen en lopen. Deze week werd een stevig fietsweekje en volgende week tracht ik zoveel mogelijk loopkilometers te halen. Tot slot nog een pittige fietsweek en ik hoop er helemaal klaar voor te zijn. Twee weken scheiden me dan nog van Ironman Frankfurt. Twee weken taper om helemaal fris en scherp aan de start te komen.

Maar eerst deze weken nog overleven. Gezien al mijn randactiviteiten kan het twee kanten uit. Ofwel raak ik in een goeie conditie van al dat labeur, ofwel raak ik overtraind en oververmoeid. Ik gok op het eerste en hoop mijn eigen lichaam voldoende te kennen om de juiste voorspelling te maken.

Een overzichtje van mijn week:

maandag: om zes uur het bed uit voor 22km duurloop, daarna een ganse dag isoleren op de werf.

dinsdag: ochtendlijke zwemtraining, na het werk in de middag een intensieve fietstraining van 45km en ’s avonds nog een 55km duurrit

woensdag: ochtendlijke zwemtraining en in de namiddag 125km met enkele pittige stukken

donderdag: dju zwemtraining valt in het water, teveel werk op de bouw.

vrijdag: voor het ontbijt 8km lopen, na het werk een pittige zwemtraining en nog net op tijd om de koers mee te rijden in Zwijndrecht. 60km in 1u30′ lekker gevlogen.

zaterdag: veel werk op de bouw, dan maar om 22u vertrokken voor 15km interval looptraining in de donker. Het is eens iets anders.

Zondag: 100km duurrit met enkele pittige stukken, nog net op tijd binnen voor de regen.

Oef de week zit erop. Ik kijk al uit naar morgen.

Groeten Tom

Willekeur

Enige tijd geleden ontving ik van de Duitse organisatie van de Ironman Frankfurt een mail. Daarin meldden ze dat 200 agegroupers zich bij de PRO-atleten mochten vervoegen tijdens het zwemonderdeel. Starten om 6:45u dus in plaats van 7u. Om in deze wave te mogen starten moest je enkel een mailtje terugsturen met je beoogde tijd in Frankfurt en een uitslag, met bewijs van een vorige wedstrijd om te kunnen staven dat je het echt waard was in de eerste wave te mogen deelnemen.

Ik was dan ook zeer blij dat toen ik startlijst deze week onder ogen kreeg. Ik start op dus om 6:45u. Meteen een boost voor mijn zelfvertrouwen en mijn Irongoesting steeg enorm. Tot mijn grote verbazing zag ik echter dat Wim Van de Wielle pas om 7u kon starten. Ik scrolde verder en tot mijn nog grotere verbazing zag ik nog enkele atleten die een pak beter zijn dan ik in de de tweede wave onderverdeeld. Ik belde Wim op met het nieuws. Hij had reed contact gehad met de organisatie. Zijn boosheid bespaar ik jullie, maar zijn verhaal is er één van totale willekeur. Schijnbaar hebben ze bij de organisatie de moeite niet genomen om alle mails te bekijken. Was de grote toevloed de oorzaak? Ik weet het niet, maar ze hebben dus gewoon lukraak 200 namen in de eerste wave gezet. Gelukkig ben ik erbij, maar zoveel goeie atleten niet en zij missen dus de kans om meteen goed in de race te zitten. Ik moet niet uitleggen dat een kwartier inhalen geen motivatie is ook al wordt die achteraf verrekend. Mee zijn vanaf het zwemmen is in de Ironman steeds meer een must. Vooral dan voor mannen die een plaats in de top 20 of top 30 ambieren. Voor een goed begrip hoor ik daar niet bij.

Groeten Tom