Gerardmer

Om het seizoen af te sluiten deed ik dit weekend met twee collega’s de halve van Gerardmer.

Woensdag middag waren ik met Filip en Benny naar Gerardmer vertrokken voor een 5 daags verblijf om deze wedstrijd af te werken. We vertrokken om 14.30u en wisten niet tot hoe laat we op de camping terecht konden. Om 20.00u toen we nog 15 min dienden te rijden belde de mevrouw van de camping ons op.  Met de vraag of we ons vandaag nog kwamen aanmelden. Dat begon al goed.  Alé al bij al nog op tijd en rustig alles uitgepakt om de looptraining met Benny van 1u nog af te werken.  Filip was ondertussen al aan de pasta begonnen. s’Avonds zijn we nog eens gaan wandelen naar het meer en het dorp waar alles te doen was. Alles stond al bijna opgesteld, 3 dagen voor de race !!.

Donderdag begon de dag heel somber, het weer sloeg helemaal om en regen was al wat de klok sloeg. De zwemtraining van vandaag ging door in het plaatselijke zwembad ipv in het meer. Lekker ontspannen dagske ondanks de regen. Dezelfde avond ons fietske klaar gemaakt om vrijdag de fietsronde te gaan verkennen. In de nacht vielen er nog enkele stevige buien. Vrijdagmorgend zag het er redelijk goed uit, vlug ontbijten omdat het nog goed weer was met de nadruk op was. 31km was een rondje en dachten van dit op het gemak in 1.15u te klaren. Maar vanaf we over de eerste klim waren vielen er weer druppels. We reden dan richting klim twee en viel het er al stevig uit. Om het fietsverhaal iets korter te maken we waren  druipnat toen we terug waren. Eén voordeel was dat  we het parcour kende. In onze chalet droogde onze kleren dan ook voor geen meter, omdat er maar één klein electrisch vuurtje aanwezig was. Na de middag gingen we eens in de sponsertenten kijken en onze startnummer afhalen. Daar stelde we al meteen vast dat we de briefing hadden gemist. Dan maar wat vragen stellen aan de organisatie zodat het ons een beetje duidelijk werd. Die avond was er een pasta party voor de atleten waar heen gingen, zo diende we niet te koken. De organisatie was gewoon fatastisch, een grote zaal met verschillende soorten pasta met een film van de voorbijgaande jaren die ze lieten afspelen. Ronduit Iron-MAn niveau volgens mijn collega’s. Op tijd in ons bed om de volgende ochtend de fiets en onze wisseltassen te gaan afgeven.

De wedstrijd zelf dan. Met duizend stonden we op de plaats waar de zwemstart zou plaats vinden. Omdat ik dit jaar toch redelijk aan het zwemmen was starte ik op de tweede rij en zou zo de buitenkant nemen. Toen we starten en te water gingen werd ik even tegen het links liggende ponton gedrumd, maar eens ik daar voorbij was kon ik goed mijn piste volgen. Het waren 3 rechte lijnen en makkelijk zwemmen, ook al waren we met duizend. De laatste rechte lijn heb ik nog heel wat deelnemers ingehaald en kwam uit het water op 30.15 op 1900m. De wissel was voor mij nieuw omdat je met uw tas in een tent diende te wisselen en de zak bij het uitgaan van de tent op een hoop moest gooien. Het was een wissel om de schoenen op de fiets aan te trekken en is me aardig gelukt deze keer. Tijdens het fietsen wisten we, dat we de drie ronden goed diende in te schatten, om ons niet op te blazen. De eerste ronde en eerste klim kwam de Fi me al voorbij gereden. Ik probeerde zijn tempo te volgen maar na een km of 10 besloot ik om toch mijn eigen tempo te rijden. De tweede ronde kreeg ik te kampen met rugpijn, ondanks de pijnstiller die ik op voorhand had genomen. Zwaar verzet was niet mogelijk op dat moment. In de derde ronde na het wonder guarana middel verdween de pijn in rug en benen. Zo kon ik de 93km afbollen in 3.21u (28 gem). De wissel was net hetzelfde fiets afgeven en wisselen in de tent, zak op de hoop en hop. 21km lopen op dat wij dachten woensdag dat het parcour was. Na een 3 tal km werd het duidelijk een iets ander parcour en zat er nog een lus in, met een klim en een stuk vals plat. Francoise Wellekens liep net voor me uit en nam hetzelfde tempo. Tot ronde twee en moest ik ze laten gaan. Eigen tempo zoeken en gevonden kon ik de drie ronden goed vol maken. Al had ik de laatste ronde het gevoel dat er in mn L been krampen zouden opkomen. Het lopen beëindigd in 1.46u en een eindtijd van 5.44 en een 207e pl.

Moe en blij dat het seizoen er op zit. Blij dat ik volledig verlost ben van mijn kuitblessure. Met dank aan de personen die me daarbij geholpen hebben.

 

Nu ben ik er even tussenuit tot we weer beginnen op te bouwen naar Misschien ( Zurich 2009 ).

 

Gr Gerrit

Laatste zware trainingsweek voor Gerardmer

Deze week is het nog even zwaar op de tanden bijten om ons schema af te werken. Gisteren diende ik een looptraining af te werken van 2.15u en tevens de langste van het hele seizoen. Ik had een rondje in gedachten zo dat ik telkens voor bij mn huis liep. Zo diende ik geen drinken mee te nemen maar telkens ik passeerde een slokje kon nemen. Met een verval van 1 min per ronde van de drie die ik moest afleggen, kon ik een goed tempo aanhouden zonder al te veel problemen. 25km met een gemiddelde snelheid van 11.6 km/u. Vandaag is het natuurlijk iets minder, trappen en dergelijke !!. Maar al bij al gaan we dit weeral kunnen gebruiken voor de wedstrijd.

In ieder geval zal ik dit jaar blij zijn dat het er op zit. Ben stilletjes aan moe aan het worden. 6 september dan is het even afgelopen en kunnen we thuis de arbeid starten die al maanden staat te wachten.

 

Gr Gerrit

Steratlon

Zondag ben ik gestart in St-Niklaas voor de 18e steratlon. Als voorbereiding op Gerardmer ben ik gestart in de 1/4e afstand. Het zwemmen ging behoorlijk we vormden direct een groepje van een man of 6 denk ik,waarbij de winnaar Joris Sels en teamgenoten Gert Goossens, Michiels Filip en Kurt VAn Geel. Die laatste moesten we laten gaan, daar stond geen maat op. Na een een goede 1000m gezwommen te hebben kon ik Joris en de rest toch achter me houden. Als 2e tevreden uit het water. Joris kwam in de wissel snel aansluiten en begonnen samen te fietsen. Hier had ik een goede fietspartner aan. Bij het ingaan van de derde ronde moest ik hem laten gaan.  Met nog twee andere hebben we terug de achtervolging ingezet met resultaat. We beende Joris bij, maar Kurt Van Geel was gaan vliegen. Die was sterk !!. Tijdens de wissel vloog Joris in zijn schoenen en stoof weg. Terwijl het bij mij een ramp was met de wissels. Tijdens de loopproef vond ik direct mijn 10km tempo. Vertrok in 4e stelling en in de derde ronde liep ik derde. In de laatset ronde kwam de vierde terug over en kon niet aanklampen, en de laatste 300m kwam clubgenoot Filip Michiels nog over zo dat ik op een vijfde stek eindigde.

 

Zeer tevreden van mijn wedstrijd, maar het lopen gaan we naar volgend seizoen toe aan werken. Dit in samenspraak met mijn coach natuurlijk.

Nu nog één wedstrijd en dan is het weeral gedaan voor dit jaar. In september gooien we de rieme er af om thuis wat te werken en in oktober terug te hervatten.

 

Gr Gerrit

De lappenmand

Van de wedstrijd in Eupen heb ik een blauwe nagel gelopen aan mijn dikke teen. Maandag ben ik naar de dr geweest om een gaatje in de nagel te laten boren. Zo kon de druk van de blaar en werd de pijn een beetje draaglijker. Woensdag heb ik voor het eerst terug getraind en ben gaan zwemmen in de wezenberg. In mijn trainng zat 200m benen, maar dat deed geen deugd aan die teennagel. Donderdag was de pijn terug erger geworden en besloot ik om in plaats van te gaan fietsen terug de dr op te zoeken. Na zelf eerst geprobeerd te hebben,  van het gaatje om de druk weg te nemen zelf open te maken. Hij brande het gat terug open en kwam er terug heel wat vuil uit en de pijn werd terug beter. Gisteren ben ik dan eens gaan fietsen maar ook dat deed geen deugd in die schoenen. In de aanloop naar de kwart in St-Niklaas en de halve in Gerardmer is het niet gunstig. Vandaag hoop ik dan toch een rustige looptraining te kunnen afwerken.  Zodat ik toch op schema kan blijven om wat nog moet komen.

Zo ben ik deze week om nieuwe loopschoenen geweest in mijn vertrouwde winkel Runners Services. Zondag heb ik mijn wedstrijdschoenen in de vernieling gelopen, helemaal gescheurd aan de zijkanten.  Dit is dan mijn derde stel op één jaar tijd, x 140€ dat meterke tikt toch steeds maar lekker verder. Dat mijn BMC fiets te koop staat is ook een feit. Om zo de laatste twee jaar van mijn compititieve carriere nog eens met iets nieuw rond te rijden. Ben dus nog steeds op zoek naar een nieuw machine, weet nog steeds niet wat.

 

Gr Gerrit

Eupen 1/2e

Gisteren gestart in Eupen om mijn 4e wedstrijd van het seizoen af te werken.

De voorbereidingen op mijn vakantiebestemming waren ideaal om deze zware wedstrijd tot een goed einde te brengen.

Zaterdag was het tijdens de fietsverkenning geweldig mooi weer en zag het er goed uit voor zondag. Toen ik om 6u wakker werd in het mn hotelleke klonk het niet zo best. Donder met een ferme bui van maar kan niet meer. Op zo een moment zakt het goede humeur die je de dag er voor nog had in uw schoenen. Maar niet getreurd, ik ben naar hier gekomen om een wedstrijd te doen, hoe dan ook. Na een douchke en mijn lekker ontbijt klaar om te vertrekken naar de Wesertalsperre, daar waar alles te doen is. Bij aankomst mocht ik op de dam parkeren. Dat wou zeggen dat we niet over, maar langs beneden de dam zo terug de helling diende op te rijden zoals in 2004. Een heel pak zwaarder dus dan andere jaren. Die moest je dus maar liefst 5 x omhoog rijden. Al bij al me volledig klaar gemaakt en alles naar de wissels gebracht. Na de opgave in Brasschaat had ik voor mezelf iets recht te zetten.

De wedstrijd zelf dan, ik verkoos toch weer om geen horloge te dragen. Het zwemmen zoals gewoonlijk start ik daar steeds tegen de dam en kan je goed vrijuit zwemmen zonder dat er geslagen word. Ik zat meteen in een goed tempo dat ik zeker 2500m kon volhouden. De laatste 500m kon ik zelfs nog versnellen en enkele atleten inhalen. In de wissel zag ik net Decaluwe van SMO zijn pak uit trekken en wist ik zo dat ik een goede tijd had gezwommen 39.38. De wissel ging gewoon zoals gewoonlijk en klaar om de 80km af te haspelen. Zoals de meesten onder ons weten dien je goed te doseren op dit zware parcour. Het lag er erg gevaarlijk bij en diende je voorzichtig te zijn in de afdalingen. Bvb staken me er bergop enkele voorbij net voor een afdaling maar nepen dan soms heel gevaarlijk hun remmen dicht. Dan diende ik hen in die afdaling weer in te halen. Na 2.43 zette ik mijn fietske in het rek en trok de loopschoentjes aan. Niet te diep gegaan met het fietsen om mijn lopen goed te kunnen volbrengen. In de eerste ronde had ik een beetje last in de kuiten dacht ik er aan om mijn steunsokken uit te trekken, maar na km 5 was de pijn verdwenen en kon ik pijnloos verder lopen. Op dat moment begon het ook heel fel te regenen.   Om de fout van Brasschaat te vermijden heb ik alles van drinken aangenomen. Zo was een plaspauze dan ook onvermijdelijk. Halfweg de tweede ronde voelde ik in het naar beneden lopen dat ik in mijn schoenen vooruit schoof. Zo voelde ik de nagels van mijn grote tenen blauw werden. Maar eens je zo ver bent verbijt je dat en ben ik in 1.44 gefinisht. In een totaal tijd van 5.08u en een 124e pl op 340 starters.

Een opsteker en geen last in de benen vandaag.

Het is toch ook een zware wedstrijd. Eupen!!

Volgende afspraak 16/08 te st Niklaas om 9.00u.

 

Gr Gerrit

laatste fietstraining in Vespella

Op uitnodiging van een plaatselijke wielerclub ( unio ciclista Torredembarra ) hebben we vandaag met die mensen een rit afgewerkt. Het was een heuvelachtige rit met één zware klim van 8km met een gelijkmatige steiging van ongeveer 6 a 8 %. Van Vespella naar Torredembarra, La Talaia, Villa Rodona en terug naar Vespella. 87.5km met een 1030 hoogtemeters. In het begin van de rit ging het heel langzaam. Daar konden twee dingen achter zitten: ofwel wordt het nog knap lastig ofwel rijden we hier met een stel wielertoeristen op zondag. Na 30km werd het ons duidelijk, aan de voet van die klim begon het serieuze werk.  Ik volgde als tweede en al gauw reden we met twee omhoog. Ik kon redelijk goed volgen maar wist niet hoe lang en hoe zwaar het nog ging worden. Na een 6 tal km moest ik lossen en zakte ik van 22km/u naar 20 en 18km/u. Er kwam nog één en nog een duo me voorbij zo dat ik op een vijfde stek boven kwam. Dat is, als je niet op voorhand weet wat er op je af komt. In ieder geval was ik tevreden over mijn bergop fietsen.  Een zeer goede laatste voorbereiding op Eupen. We werden zeer warm onthaalt door de mensen van die club, plezant en tof met mensen die totaal geen andere taal spreken dan Spaans.

Morgen is het een rustdag en dinsdag lopen we nog 1.5u op een zeer rustig tempo. Woensdag rijden we dan huiswaarts, en zijn we terug tegen donderdag 6.00u. Vrijdag gaan we dan nog eens een deftige zwemtraining proberen afwerken, want daar is hier niet veel van in huis gekomen.

Gr en tot later Gerrit

Trainen in de hitte

Vandaag zijn we al goed over halfweg onze vakantie. Ondertussen ben ik hier al voor de tweede keer gaan fietsen en lopen. De fietstraining was een 72km stevige rit, van Vespella naar El Vendrell met nog een lusje naar Torredembarra en terug. Het zijn hier leuke en niet al te stijle hellingen varierend tussen 3 en de 8%, plus een enkele klim met stukjes van rond de 20%. Als loopronde heb ik dezelfde gedaan als vorige keer maar in de andere richting. 13.5km in 1.12u. Nu twee dagen later heb ik nog last van de kuiten en de billen, zo zwaar is het lopen hier. Als voor bereiding op Eupen is het nog steeds ideaal. De zwemtrainingen naar behoren afwerken is heel wat minder. Zo ben ik met Bert gisteren in zee gaan zwemmen. Er stond een behoorlijke wind en was er een felle golfslag. Als je dat niet meer gewoon bent dien je na een 1500m al terug te keren, met de nodige draaiingen en het zoutgehalte dat je hebt binnen gekregen. Nu zondag zijn we uitgenodigd door een plaatselijk wielerclubje om een ritje mee te rijden van 80km.  Als alles mee zit  zou den Bert zijne Ridley fiets verkopen aan één van deze mensen.

Op een 30km hier vandaan woeden er felle bosbranden, net voorbij Tarragonna. Hopelijk blijven wij hiervan gespaard.

De tour zijn we hier uiteraard ook aan het volgen. Tot op heden ziet het er een redelijk zuivere ronde uit, al moeten we dat allemaal nog even afwachten. Het klassement vandaag is duidelijk, al staat er ons vandaag het belangrijkste moment  te wachten. Er kan nog vanalles gebeuren , tussen de zon en de zwembeurten door werp ik een blik vandaag.

 

Woensdag rijden we terug naar Belgie, zijn we tegen donderdag 6.00u thuis en maken we ons klaar om naar het volgend weekend naar Eupen te vertrekken. Hopelijk kan ik daar stand houden in het lopen zo dat ik nog eens een wedstrijd tot een goed einde kan brengen.

 

Zoooooonnige groeten Gerrit

Vakantie, Vespella De Gaia

Op 14 juli ben ik met de familie op vakantie vertrokken naar Spanje, Vespella De Gaia. Dat ligt tussen Barcelona en Tarragonna. Deze reis doen we samen met de ondertussen gestopte triatleet Bert en zijn familie. We logeren samen in een 10p villa met een zwembadje van 10m op 4m. Tot op heden is he hier stralend weer. Buiten wat hevige wind gisteren.  Dan zijn we een dagje gaan stappen in Tarragonna. Wat winkelen, eten en natuurlijk een beetje shoppen.

Om te trainen is het een kwestie van goed afspreken van om hoe laat en wanneer, dat de vrouwkes ons hier geen uren moeten missen. Thuis is het al welletjes met onze drukke trainingsdagen. Zo ben ik samen met Bert donderdag eens gaan fietsen, een plaatselijk rondje van 13.5km met nog 43km extra dat wel kan tellen. 2.20u voor 56km met 650 hoogtemeterkes. Als voorbereiding op Eupen en Gerardmer is dat ideaal. Vrijdag namiddag dat onze kleine Cisse zijn slaapje deed ben ik eens gaan lopen. Ik dacht aan dat fietsrondje van 13.5km. De eerste 10km gingen vrij vlot maar wat daarna kwam. Op de helling naar ons dorpje staan dan de km aangeduid. Vanaf nog 4km te gaan werd het verschrikkelijk zwaar. Enkel nog klimmen en met een temperatuur van rond de 36°. Toch kon ik verder lopen en had na een tijd van 1.18u mijn 13.5km afgemaakt. Nu na twee dagen ben ik nog steeds stijf van dat trainingske. Zwemmen is wachten tot maandag dat we naar zee gaan. Hier is wel een plaatselijk zwembad van 25m maar is geopend vanaf 12.00u, en halen we dat bijna niet. Ik beperk me in het 10m bad aan onze villa, 5 slagen en keren é. Voor de benen te trainen is dat niet zo erg maar de afstanden is wel een probleem. Morgen gaan we nog een keer fietsen met aansluitend een looptraining, als de temp het toelaat. Ze voorspellen hier voor komende week tot 40°.

Voor de rest is het hier genieten van de rust, uitslapen samen opstaan met het vrouwtje en onze kleine Cisse, ontbijten en me inspannen voor vrouw en kind. Wat toch een hele onderneming is als je dat niet gewend bent door steeds thuis te gaan werken en te trainen.

 

Ik probeer de trainingen hier te onderhouden zo dat we niet te veel van de conditie verliezen.

 

Zonnige groeten Gerrit

Ironman Frankfurt

Tom VS Ironman: 2-0

Ze dachten me daar klein te krijgen, maar mijn medaille is binnen.

De start in Frankfurt was prachtig. Ik kon met 250 anderen samen met de profs starten om 6.45u. Geen slag gekregen en uitgedeeld. Het zwemmen verliep kortom rimpelloos onder een stralend zonnetje. Ronde 1 verliep vlot en na een korte landgang kon ik in de tweede ronde nog versnellen. Wissel incluis zat ik in 57′ al als 61ste op de fiets. So far so good dus.

Het fietsen ging ook best goed. Ik voelde dat ik geen superbenen had, maar met gewoon goeie benen was ik ook al tevreden. Het tempo lag hoog in de eerste ronde. Het parcours lag er behoorlijk snel bij, maar ik schat het toch zwaarder in dan Klagenfurt. 1850 hoogtemeters, maar in de afdalingen steeds moeten bijtrappen om snelheid te houden. Ik verzeilde in een goeie groep van een man of 10 en daar zat ik goed. Ik merkte dat ik zelf een tand tekort kwam om steeds het tempo te kunnen houden. Een 54 of 55 vooraan zou ideaal geweest zijn. Op de hellingen kon ik behoorlijk tempo maken. Na één ronde had ik een gemiddelde van 39,5km/u. Toen ging het wat minder. Halfweg de tweede ronde begon ik hevige hoofdpijn te hebben. Ik dronk wat ik kon, maar ik raakte helemaal oververhit. De zon priemde op mijn bol. Het leek alsof mijn hoofd in een eierkoker zat. Ik bleef eten en drinken, maar ik zat maar wat te susselen op mijn fiets. Ik liet de groep rijden en begon af te tellen naar het einde van het fietsen. Ik was ervan overtuigd dat ik ging stoppen na het fietsen. Mijn hoofd bonkte en zo aan een marathon beginnen in de hitte, daar had ik helemaal geen zin in. Mijn supporters stonden op de laatste helling te kijken en vreesden een DNF.
In de afdaling naar de wisselzone kon ik wat recuperen. Ik stapte na 4u51′ van de fiets.

Eens ik mijn schoenen aan had trachtte ik toch wat te lopen. Veel water over mijn hoofd en veel drinken. Na 9km kwam ik mijn lieve apothekeres tegen die, hoe kan het ook anders, een pilletje mee had voor de hoofdpijn. Ik zou nog één rondje lopen en dan uitstappen.
20′ later was de pijn weg, maar een degelijk tempo lopen zat er zeker niet meer in. Ik wilde enkel nog finishen. Vorig jaar had ik een lelijke finishfoto en dat wilde ik dit jaar rechtzetten. Bovendien moest ik dit doen voor iedereen die thuis aan ons huis zat te werken en natuurlijk voor de meegereisde supporters. Na een helse strijd met mezelf overschreed ik de finish in 9u41′ als 161ste na een horrormarathon van 3u51′.

Voor 2010 ben ik ingeschreven voor Ironman Nice. Ik geloof dat Ironman een leerproces is. Bij deze neem ik vanalles mee en denk ik alweer aan volgend jaar.

Bijna

De laatste dagen is het echt reikhalzend uitkijken naar zondag. Ik heb de afgelopen weken gedaan wat ik kon om de conditie op te vijzelen. De combinatie is niet gemakkelijk geweest, maar dat kan zeker geen excuus zijn om zondag niet mijn best te doen. Al het materiaal staat klaar en zaterdag vertrek ik dan naar Frankfurt. Ik koos ervoor om niet te vroeg naar daar te gaan. Ik rust nog altijd het liefst thuis en Frankfurt is nu ook niet het einde van de wereld. Met vertrouwen kijk ik dus uit naar de 5de juli. Opm 6.45u worden we in de eerste wave op gan geschoten.

Mijn doelstelling is als eerst natuurlijk uitlopen en me amuseren. Als ik toch enkele wensen mag hebbe, dan wil ik graag even goed of sneller zwemmen en fietsen dan in Klagenfurt. Wat ik zeker wil is sneller lopen. Ik mik op een marathontijd van 3u15′, maar ik ben me er zeer goed van bewust dat het lopen mijn zwakke broertje is. Veel zal afhangen van de vorm van de dag en mijn temperament. Koest houden dus.

Droom ik van Hawaï?  Uiteraard, maar ik leg er mijn bonen niet al te hard op te week. 7 slots voor 202 atleten in mijn categorie 25-29, dat wordt drummen. Een tijd tussen 8.45u en 9.13u is daarvoor een must. Of ik dat kan halen is nog maar de vraag.

Afspraak zondag.